Da batea e outros mares
A "batea virtual" onde @s bateir@s do colexio Xulio Camba iremos colgando as nosas historias

Escoita, irmao, as miñas verbas:
son sinxelas e impuras
como as vebas feridas
co coitelo dos beizos,cada día.

Vouche dicir tan só que teño
a miña mao tendida
aberta,núa e viva como o mar.

Que teño,irmao,maduro o corazón
para gardar nel as verbas túas.

Que a vida é moi fermosa
aínda que hai homes
que teñen os beizos emporcados
con verbas de falsía,
e o corazón podre polo odio,
e as maos pingando sangue,
e agachados,no fondo dos seus petos,
en vixía,
coitelos e pistolas asasinas.

¿Que importa,irmao,que morra o día
se a súa morte
abre en nós a esperanza do mencer?

Non temas.
Aínda o paxaro ten cancións
e as estrelas se alcenden cada noite.

Manuel María